Gözlerin hiç korkmasın giderken ardında kalana,
Bırak herşeyinle kendini, unut geçmişi ve sadece sen gel hatıralarınla…
Umudumuz yarın ve biz bugünü yaşıyoruz, ne aciziz ki olmayandan bekliyoruz.
Sen, benim sanrım değilsin, hic sanmadım dünde ve bugünde…
Yarın da sanmam, umudum gelir benimle ve ben unutmam…
Kavuşmak bir nefesse dermandır ayrılık,
İçim kanar nefes almayı sandığımda,
Ciğerim dayanamaz kül olur…
Pamuk ipliğine bağlayalım sevgimizi…
Gülelim içimizden, aynalara bakamayalım, utanalım.
Vazgecelim,
Görmeyelim,
İstemeyelim,
Kıralım,
Bozalım,
Olmayalım…
Sevgimiz düşsün ağırlığınca, kopartsın iplerini…
Pamuk kadar yumuşak karnımız olsun gözyaşlarımız.
Sonra kanayalım…
Derin nefeslerde boğulmadan durabilmek belki bizim hünerimiz.
Zamanın ezginliği ile sağır olurcasına, sessizliği dinleyerek beklemek var salonlarda…
Gün yeniden doğacak ve hayat devam edecek.
Bir an bizi uyandırsın en basit duygularımız,
Bir an uyanalım, vazgeçelim hepsinden, herşeyden…
Derin bir nefes ve sessizlik sarsın bizi,
Varsın vurgun yiyelim…
Powered by
Wordpress
