Bir vakit gelir ve ıslanır düşler…
Yanaklarında tuzu kalır.
Umudundur yıkanan yüzler ve her defasında aynalar yalan söyler…
Zaman akar, düşler ıslanır,
Gözlerin çölün ortasında bir mavi kalır.
Soğuk vurur, üşürsün, tuzu kalır acının
ve yalan söyler zaman…
Sonra,
Sonrasında mavi yoktur, görmeyen bir çift gözden başka…
Zaman akar, düşler ıslanır…
Beklemek güzeldir.
Etrafa bakınırsın, bir amacın vardır, onu beklersin, yorulmazsın, sıkılmazsın, boş değildir düşüncen…
Hayata devam edersin beklerken, kaçacak bir vapur ya da otobüs değildir, geldiğini, sen her nerede olursan ol göreceksin, beklemeli hayatın devam ederken.
İşine gidersin, başarıların, mutlulukların, mutsuzlukların devam eder, çevrende olup bitenler hayatın akışının ta kendisidir, sinemaya gider, üzülür, gülersin…
Bazen bir parkta yürürken bulursun kendini, yağmur yağmış, yapraklar ıslanmıştır, ağaç dipleri kurudur, oradaki yapraklara basar çıtırtısını duyarsın, bir yandan da denizin güzelliğini, maviliğini düşünüp bekler durumda olduğunu hatırlarsın.
Birgün görürsün beklediğini ama başka bir yerde, başka bir durakta… Daha senin durağında değildir, zaten o da bilmiyordur durakların dizilişini… Sen göstereceksin, sendeyken, o iki üç dakikalik şansında…
Hayat devam eder, gün doğar, güneş gelir, yağmur yağar, kar örter…
Beklersin, bir ömür süreceğini bilsen de beklersin…
O gelecek diye…
Alper
Powered by
Wordpress