Yoksun sen,
Bir rüya oluverip dokunası gelir insanın sana…
Mavinin ortasındaki sapsarı güneş gibi
Bakamam, göremem…
Sıcak gelir sadece,
Sade, ılık bir esinti, ince…
Sokak kokarım sonra
Burnunun ucunda dans ederken gözlerim…
Gerçeğin bir rüyadır,
Ben neredeyim ?
At kendini beyaza, ver kollarina mücadelenin…
O seni götürür,
Sever, unutur ve öğrenir…
Öğrenirsin bakmamayı arkana ve sonrasına.
Öğrenirsin beklemeyi ve öğrenmeyi, ders almayı,
Unutmayı da öğrenirsin, silmeyi de…
Silmek yerine çizmeyi de…
Yırtıp atmayı da…
At kendini beyaza, ver mücadelenin kollarına…
Sen ordasın artık, ekmekleri kuşlar aldı, dönüşün yanına kar kaldı…
At kendini…
Öyle serin
Öyle derin
Öyle belli…
Bir gelin, giden tek bir gelin…
Bir gelin de dinleyin…
Öyle ani ve karışık,
Öyle sessiz ve sakin…
Ellerinde senin
Ve şimdi bir gelin…
Gözlerinde kalbinin
Su olmuş akıyor derin derin…
Bir gelin de dinleyin…
Giden tek gelin,
Öyle serin
Öyle derin ve engin…
Öyle bir gelin,
BİR gelin…
Powered by
Wordpress