Posted in Hayat on 09/02/2009 04:39 pm by Alper
Gözlerinin içinde kaybolmak var sen gülerken en içinden.
Sonra mavi denizlerde yüzmek var benim en çok istediğim şeylerden…
Rüyalardı hep saklandığımız o eski tekne ve sendin hep rüyanın çıkış kapısı ben düşerken…
Kimi zaman yanımdaydın ben yükselirken, karşımda oldun düşerken, polise haber veren.
Değerini bilemedim, tartacak terazim yoktu benim ve sen bir tüy kadar hafiftin, uçup gittin.
Şimdi bana kaldı kanamak ve kanımı içerek yaşamak…
Posted in Hayat on 08/26/2009 10:41 am by Alper
Yüzün soğuk ve uzak, saatler sensiz.
Bir at çiftesi gibi geliyor vakit üzerime…
Nedendir bilinmez, acıymış en çok hissedilen,
Varlığını en çok bildiren…
Burnunun izin vermediği nefesin olmayı istemek de mümkünmüş tekrar,
Ama üzerinde görmediğin kirler var…
Acı, imkansızken daha da acı…
Posted in Hayat on 08/06/2009 12:37 pm by Alper
Yürüyerek kaçıyorum hepsinden,
Adım adım,
Ağır ağır,
Yavaş yavaş…
Kanımın son damlasına kadar yürüyorum.
Biliyorum kolay değil, olmayacak da bu yolculuk,
Sessiz bir vapur gibi martısız denizlerden demir alırcasına…
Bir kurtun yuva yaptığı elma gibi terkedilmiş ruhumu oyuyorum,
Temizliyorum her köşesini, beyaza ve temize ulaşmak için…
Kanıyorum…
Yürüyerek kaçıyorum hepinizden…
